Deprecated: iconv_set_encoding(): Use of iconv.internal_encoding is deprecated in /home/users/edskiftp/edskitchen.nl/libraries/joomla/string/string.php on line 28

Deprecated: iconv_set_encoding(): Use of iconv.input_encoding is deprecated in /home/users/edskiftp/edskitchen.nl/libraries/joomla/string/string.php on line 29

Deprecated: iconv_set_encoding(): Use of iconv.output_encoding is deprecated in /home/users/edskiftp/edskitchen.nl/libraries/joomla/string/string.php on line 30
Blog - EdsKitchen
23maart

Mijn Fiat 500 Giardiniera

Mijn Fiat 500 Giardiniera

Op 11 februari van dit jaar tweette ik dat een enorme s*kkel zonder te kijken achteruit tegen mijn stilstaande Fiat 500 aan reed. Dikke #fail. Met veel schade tot gevolg. Wat dat met EdsKitchen te maken heeft? Alles, want het is mijn bedrijfsauto.

En nog een bijzondere ook. Toevallig zag ik deze auto langs de kant van de weg staan met een bordje te koop er voor. Uitgestapt en er omheen gelopen want zo vaak zie je geen Giardiniera.
Na een proefrit en wat onderhandelen heb ik de auto gekocht. Eigenlijk is het geen Fiat maar een Autobianchi. In principe dezelfde auto maar in een andere fabriek in elkaar gezet.
Deze komt uit 1964 (dit jaar dus 50!) en is in Italie geleverd. Vandaar is ie verkocht aan iemand in Antwerpen om uiteindelijk in Nederland te belanden. Dit weet ik omdat ik er veel originele documenten bij heb.
De motor is compleet gereviseerd door een fiat 500 specialist en is dus zo goed als nieuw, of misschien wel beter. De remmen heb ik rondom zelf vernieuwd. Het originele achterbankje heb ik verwijderd om er een vlakke vloer in te kunnen maken (de motor ligt ook achterin, achter de achteras en onder de vloer). Zo is de auto bijzonder praktisch in het gebruik: veel mensen verbazen zich er over wat er allemaal in past als ik voor kom rijden om wat af te leveren of op lokatie te koken.
Daarnaast pas ik hiermee door veel nauwere straatjes dan met een gewone auto en zorgt de 500 vaak voor een glimlach bij mensen als ik voorbij kom rijden. Prima reklame dus!
Ook Octane Magazine vond de auto bijzonder genoeg om er een artikel aan te wijden.
Waar mogelijk probeer ik een foto te maken van mijn auto en de lokatie waar ik iets verzorg (en als dat mag natuurlijk) volg me op instagram om die en andere foto's van me te zien.

27december

Mijn Moment

Henk-Jan Winkeldermaat leerde ik kennen toen hij nog mijn buurman was. Inmiddels is hij dat niet meer, maar bij verschillende gelegenheden komen we elkaar nog tegen en natuurlijk houden we contact via social media.

Dit jaar alweer voor de tiende (!) keer organiseert hij 'Mijn Moment': Hij vraagt mensen uit zijn netwerk om hét moment van het afgelopen jaar te beschrijven. Dat kan van alles zijn: zakelijk, privé, klein, groot. Als het maar jouw moment is.
Al een paar jaar mag ik ook een 'mijn moment' schrijven.
Dit jaar gaat dat moment zodanig over EdsKitchen dat ik het ook hier plaats.

Mijn moment 2013

Daar waar ik bij voorgaande jaren toch even door mijn agenda ging bij het vaststellen van mijn moment hoef ik dat dit jaar niet te doen. Ik weet het al meteen. Dat moment is twee weken geleden toen ik het besluit nam niet langer met EdsKitchen als bedrijf door te gaan.
Zo.
Dat is er uit.

EdsKitchen houdt niet meteen op te bestaan maar ik ben weer druk op zoek naar een uitdaging, in de vorm van een baan, in mijn oude vak: werktuigbouwkunde. Een moeilijke beslissing. Meer dan vier jaar heb ik op allerlei manieren geprobeerd om van iets mijn werk te maken dat tot dan toe een grote hobby was; koken en genieten van eten en drinken. Geen idee waar ik aan begon en geen idee waar het naar toe moest. Toch heb ik inmiddels ontbijten, lunches en picknicks verzorgd, diners gekookt, workshops gegeven, op evenementen gestaan, lezingen gegeven over food en social media en talloze recepten geschreven. Onderweg heb ik ongelofelijk veel geleerd en ben ik ongelofelijk veel leuke en interessante mensen tegengekomen. En toch stopt het.

Omdat veel bedrijven bezuinigen op lunches. Omdat men minder makkelijk (veel) geld uitgeeft aan een luxe diner. Omdat grotere partijen bijna altijd eenmalig zijn. Maar uiteindelijk vooral omdat al die zaken samen voor veel onzekerheid en stress zorgen. Dat gaat best even goed maar nu niet meer. Niet als het mijn relatie met anderen onder druk zet. Niet als ik er een ander, minder leuk mens van word. Daarbij mis ik mijn vak en mis ik het gevoel onderdeel te zijn van een groter geheel. Het naderende eind van het jaar vond ik sowieso een goed moment om weer eens te kijken of ik nu eigenlijk wel met de goede dingen bezig was. Dingen waar ik blij van word, waar ik energie van krijg. En dat was niet meer zo. Dus heb ik goed gekeken hoe de markt voor werktuigbouwkundigen er nu uitziet en geconcludeerd dat dat een heel stuk beter is dan vier jaar geleden. Ik merk ook meteen dat ik er energie van krijg. Ik heb er zin in. De eerste afspraken zijn al gemaakt. Vanzelfsprekend heb ik in de tijd dat ik nog in de werktuigbouw werkte veel contacten opgedaan en gelukkig ook een groot deel – mede dankzij social media – goed onderhouden.

Neemt niet weg dat als een lezer van dit stuk een goeie tip heeft met betrekking tot een nieuwe technische uitdaging ik daar uiteraard voor open sta. Voor het organiseren en bereiden van een vijfgangen diner op locatie trouwens ook..
Ik wens iedereen een smaakvol 2014.

Edwin Hofs is techneut in hart en nieren met een grote liefde voor gastronomie. Was tot voor kort private chef met een technische achtergrond. Woont in Arnhem met Kyonne Leyser en teckel Bommel.

28oktober

Food Inspiration Days

het nieuwe nu

Food Inspiration Days

Want zoals het was wordt het niet meer.

Dat is de confronterende introductie van de food inspiration days van dit jaar. En terecht naar mijn mening. Er komt een nieuwe werkelijkheid aan en we kunnen niet terug naar hoe het was. Dat is natuurlijk niet nieuw, dat heeft nooit gekund. Toch leeft bij veel mensen het idee dat als de crisis eenmaal voorbij is, we weer over kunnen gaan tot de orde van de dag. 
Twee dagen vol inspirerende sprekers en standhouders die vanuit die gedachte hun produkt of dienst lieten zien of hun visie er over deelden.

Bij dat nieuwe nu hoort ook het nieuwe samenwerken. Jord Althuizen catert samen met Derk van Westenbrugge en hun bedrijf Smokey Goodness festivals en evenementen. Dat doen zij onder andere met de grootste mobiele barbeque van Nederland. Een samenwerking van Jord en mij lag niet voor de hand (of juist wel?), toch hebben we het op ons genomen om na te denken over lekkere hapjes die passend én inspirerend zouden zijn bij de borrel op de food inspiation days.
Wat ons betreft past in het nieuwe nu ook de herontdekking van het varken, let wel: het hele varken.
Dus ook longen, nieren, lever, hart en bloed. Niets is afval. Sterker nog: het is zelfs super smaakvol.
Dat we met varkens van de Heyde Hoeve konden werken draagt daar natuurlijk aan bij. Eerlijk en heerlijk! (verkozen tot lekkerste varken van Nederland).

Voor ruim 500 bezoekers per dag maakten we:

Heydehoevevarken in 't groen,
Tarwegraspolenta, pulled pork van een in 12 uur traagegaard heel varken, kruidige appelcompote, baconchip en appelblossom cress

I ❤ smoke,
Gepekeld en lichtgerookt varkenshart, grissini, crème van gepofte ui , rauwe boerenkool en vioolblaadjes

Pigs digging for truffle,
Beluga Linzen, bloedworst, paté (longen, lever, nieren, spek en all the good bits), jam van ui en kummel (waarmee we ook nog een goed doel konden ondersteunden), popcorn met truffelolie en poeder van reuzenzwam, affilla cress

Een leuke en lekkere samenwerking die wat ons betreft zeker niet bij deze eerste keer blijft. 
Meer lezen over Food Inspiration kan hier, meer foto's zijn er van Kyonne Leyser.

23juli

De Vijverberg trofee

De Vijverberg trofee

Goede vriend Cees racet met een klassieke Alfa Romeo Giulia. Dat doet hij, zeker niet onverdienstelijk, als onderdeel van het DNRT binnen de Squadra Italia.

Een aparte raceklasse voor italiaanse auto's. Op deze manier kan hij met een voor de racerij zeer beperkt budget toch heel competatief racen.
Naast de liefde voor klassieke Italiaanse auto's die we delen, zijn we gek op zo'n beetje alles waar smaak aan zit (Cees werkt in de koffiebranche).
Van lamsnek tot kalfswang, van espresso tot barolo: genoeg om over te praten dus als de olie langs de ellebogen loopt als we de versnellingsbak demonteren.
Al vaker hadden we het er over gehad om daar samen iets mee te doen en afgelopen zondag was het zover: de Vijverberg trofee op het TT circuit in Assen.
Die dag is ooit bedacht voor iedereen die wel eens op een circuit wil rijden. Omdat je, net als Cees, kilometers wilt maken: testen van banden, ophanging, versnellingsbak enzovoort. Omdat je als aankomend coureur ook ergens les moet krijgen, omdat je een Lambourghini hebt gekocht en er hier in Nederland nergens harder mee mag dan 130 km/h of omdat je zelf 300 pk in een honda hebt gesleuteld en wel eens (legaal) wil kijken wat de auto nu echt kan. Het mag en kan allemaal.
Natuurlijk binnen regels en afspraken, maar die gaan eigenlijk alleen maar over veiligheid (terecht).
Het verschil in pk's, snelheid en vaardigheid is te groot om daar geen goede afspraken over te maken.
In de pitbox, met verse espresso, kon men even zitten met een broodje of salade, helpen bij tanken, olie peilen, bandenspanning meten of gewoon even uit de zon zijn. Verder is zo'n dag zo ontspannen dat je met hetzelfde gemak even bij de Ferrari of de Radical van de buren kan kijken (en als ze plek hebben: meerijden!).
Iedereen die wilde van onze vijftien gasten heeft minimaal één keer kunnen meerijden, waaronder ikzelf ook voor de eerste keer: geweldige ervaring! Zeker als je in één rondje twee splinternieuwe en op papier veel snellere porsches inhaalt.
Kortom: topdag! Gaan we vaker doen. Ook mee de volgende keer? Dat kan natuurlijk, zal het uitgebreid aankondigen op de diverse media.
Geniet tot die tijd van de foto-impressie door Kyonne Leyser.

26februari

PastAvond bij Zafvino en StijnKookt

PastAvond bij Zafvino en StijnKookt

Dat was even knallen gisteren; zeker toen halverwege de avond mijn pastamachine stopte. Dus zat er toen maar een ding op en dat maakt het - achteraf - wel nog leuker: de rest van de avond de pasta met de hand uitrollen.

Hoe vers en handgemaakt kun je pasta tenslotte eten? Daar begon bij mij de gedachte aan een speciale avond bij Zafvino & StijnKookt . Om de simpele reden dat er geen tijd en geen ruimte is om verse pasta te maken in een zaak als die van Zaf en Stijn, sterker nog: ik zou geen plek in Arnhem kunnen noemen waar het anders is, leek het mij leuk én lekker om dat voor één avond nu eens wel te doen.

Daar was niet veel overleg voor nodig en gisteren was het dan zover: naast antipasti als oesters en mooie vleeswaren serveerden we drie verschillende pasta's.
Tagliatelle bolognese met basilicum, rucola, parmezaan en honingtomaat of met een saus van gerookte forel en gerookte paling met dille, bieslook en geroosterde amandelen. De laatse variant was een ravioli met paddestoelen, ricotta, parmezaan, cashewnoten en salie.
Een vergelijkbaar recept van die ravioli vind je hier. Vervang naar wens het gehakt door 80 gr ricotta (niet meebakken) en de tijm met fijngehakte salieblaadjes.

Geen tijd of zin om zelf de pasta te maken? Neem gedroogde pasta of wacht tot een volgende PastAvond, want die komt er vast...

05juni

Smaakvol Arnhem 2012

Voor de tweede keer kon het de afgelopen vier dagen: culinair genieten van wat veertien horecaondernemers zoal te bieden hebben. Met voor een deel dezelfde organisatie, dezelfde deelnemers, dezelfde plek en zowaar ook bijna hetzelfde weer. Zo was het overwegend goed weer, op dezelfde zondagochtend als vorig jaar na. En zo was er meer hetzelfde: om de een of andere reden vond een aantal chefs het niet nodig om een nieuwe kaart te verzinnen.

De gerechtjes waren er niet minder om, maar een gemiste kans om als restaurant te laten zien hoe creatief de chef is vind ik het wel. Desalniettemin heb ik enorm genoten van de kalfswang met asperges van Groot Warnsborn, de tournedos diablo van Dining 56 en de crème brûlée van eendelever van de Steenen Tafel (dit jaar voor het eerst op Smaakvol Arnhem). Om maar iets te noemen en ook al waren de hapjes aan de prijzige kant.

In een stad als Arnhem hoort een culinair evenement: er zijn horecatalenten genoeg - op allerlei niveau’s - om er ieder jaar weer een feest van te maken.
Dat er nog wel wat valt te verbeteren hier en daar is prima én logisch. Een evenement is een dynamisch iets, dat als het goed is groeit en zich ontwikkelt. Smaakvol Arnhem 2013 kan dus nog beter worden: ik kijk er naar uit.

31mei

Smaakworkshop ‘Zuid Frankrijk’ met wijnkoperij Yves Boode

Negen deelnemers waarvan één vrouw, de jongste achttien, de oudste -laten we zeggen- voorbij de vijftig, vier gangen en acht verschillende wijnen uit Zuid-Frankrijk. Tot zover de statistieken van de smaakworkshop georganiseerd door Wijnkoperij Yves Boode met EdsKitchen. De opzet: bij elke gang proef je twee wijnen, eerst zonder erbij te eten, daarna proef je de wijnen bij het gerecht nog eens.

Wat doet een gerecht met de smaak van wijn?
Als het goed is versterken ze elkaar of in ieder geval is de wijn een goede begeleiding van het gerecht. Een vettig gerecht vraagt bijvoorbeeld om een vettige wijn. Hoe meer verschillende smaken en structuren in een gerecht, hoe lastiger het wordt om een wijn te vinden die bij alles aansluit. Een hele uitdaging!

Zo zag onze uitdaging er uit:
Fougasse met tomaat en een bouillon van gerookte knoflook

    Château La Canorgue Blanc, AOC Côtes du Luberon, 2006, 14% alc., biologische wijn van Ugni Blanc en Grenache Blanc.
    Château de Gaure Blanc AOC Limoux, Languedoc. 2008. 75% Chardonnay en 25% Chenin Blanc en Mauzac. 13,5% alc, biologische wijn.

Rillette van gerookte forel, rucola met een sherryazijn-vinaigretteVoor_smaakworkshop

    Carte Noire AOC Côtes de Provence, Rosé, 2008, 13%, 120 ha, 90% Grenache, 10% Cinsault.
    Domaine Sorin AOC Bandol, Rosé, 2007, 12,5%, 60% Mourvedre, 30% Grenache, 10% Cinsault.

Eendenborst met sinaasappel en een aardappelpuree met gepofte knoflookHoofd_smaakworkshop

    Abbaye Sylva Plana Les Novices, AOC Faugeres, 2008, 14%, groot deel Cinsault met Grenache en Carignan van jonge stokken.
    La Rabassière Vin de Pays Duche D'Uzes, 2006, 13,5% alc, 75% Syrah en 25% Grenache, kruidig, lichte houttoon, rijp fruit, kruidig en krachtig door de Syrah.

Warme peer in een citroen-suikerstroop met walnotencreme en chips van peerNa_Smaakworkshop

    Pacherenc du Vic Bilh, Saint Albert, Plaimont, 2005, Arufiac, Petit Corbu, Petit Manseng en Gros Manseng, 13% alc.
    Camin Larredya, Costat Darrèr (wijngaard), AOC Jurancon, 2005, 13,5% alc, Moelleux, 2/3e Gros Manseng en 1/3e Petit Manseng.

En het bleek nog best lastig! Zo was de bouillon te krachtig voor beide witte wijnen en de rucola bleek de bepalende factor te zijn voor de rosé’s. La Rabassière was door z’n kracht de mooiste bij de eend en tot slot hadden beide dessertwijnen moeite met de walnoot maar de Camin Larredya haalde wel heel goed de citrussmaak naar boven.

Als ik nu naar buiten kijk en terugdenk aan al die smaken van gisteren, snap ik ineens veel beter waarom men overwintert in het zuiden van Frankrijk. Van de Provence, via de vallee du Rhone en de Languedoc naar Roussillon. Lijkt me geweldig, iets met zeezicht graag...